dinsdag 6 juni 2017

VAN BOOM TOT BOOM

Terwijl u geniet van het heerlijke weer, speurt de politie van het Zuid-Hollandse dorpje Barendrecht naar een man die bomen swaffelt. Voor wie niet weet wat swaffelen is: dat is - naast Het Woord van Het Jaar 2008 - uw mannelijk geslachtsorgaan zachtjes doch ritmisch ergens tegenaan slaan. “Links, rechts, flap, flap, pets”, zo zou Paul Van Ostaijen de kunst van het swaffelen ongetwijfeld poëtisch omschrijven. “Boem, paukenslag” voor de extreme gevallen.
Hoe dan ook, in Nederland regende het klachten over een man die tijdens zijn boswandeling enkel een ­T-shirt droeg en meerdere bomen te lijf ging. Dat is natuurlijk niet zo prettig. Dan ga je een frisse neus halen. De geur van bladeren, wilde kamperfoelie en mos inhaleren. Onthaasten te midden van het ontluikende lenteloof. En dan loopt daar plots een vent maar wat raak te kwispelen. Ik snap dat men verontwaardigd reageert. Dat mensen de politie bellen: “Meneer de agent, die berk heeft daar niet om gevraagd!” Maar deze feiten stemmen mij ook enigszins nieuwsgierig. Hoe beland je op een punt in je leven dat je bomen swaffelt?
Groeide deze kerel als jongetje misschien op in een spirituele commune waar men elke zondag bomen knuffelde dat het een lieve lust was? Is hij de weduwnaar van een matrone die verdacht veel weg had van een knoestige knotwilg met een kevernest in één van haar boomholtes? Of was deze man tijdens zijn wandeling gewoon op een mierennest gaan zitten, had hij zijn broek gillend van pijn uitgetrokken en weggeworpen, recht op een wespennest - zoals u weet komt er een gigantische plaag aan - waarop al die wespen agressief achter hem aan vlogen en hij al rennend van boom tot boom de mieren van zijn kruis probeerde te kloppen? En dan die perverse wandelaars, met hun felroze anoraks (want Nederlandse koppels dragen tijdens het wandelen altijd dezelfde kleren) maar meteen concluderen dat hij aan het swaffelen was. Tss.

(Mijn column, op 26 mei in Het Nieuwsblad/De Gentenaar)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen