vrijdag 24 augustus 2012

Free Pussy!

Honderd jaar aan historische wetenschappelijke gegevens, levert het bewijs dat vrouwen alsmaar slimmer worden én dat hun IQ dit jaar zelfs dat van hun mannelijke soortgenoten voorbij stak. Daar waarschuwden de Maya’s natuurlijk al veel langer voor. Maar misschien hoeft vrouwelijke intelligentie anno 2012 niet per se het einde van de wereld te betekenen, nu mannen zich niet langer in veren hullen. Anderzijds is haantjesgedrag nog steeds bijzonder populair. Behalve down under. De Nieuw-Zeelandse psycholoog James Flynn was er als de kippen bij om het grote nieuws aan een Britse krant te verklappen – vermoedelijk onder druk van zijn moeder, minnares of echtgenote. Ogenblikkelijk ging het nieuwtje rond op de Twitter- en Facebookprofielen van duizenden vrouwen, die sinds het begin van de evolutieleer niet meer zo apentrots waren geweest. Zelfs Peter Vandermeersch, pas nog uitgeroepen tot de meest invloedrijke Belgische journalist op Twitter, slikte zijn mannelijke trots in en postte het desbetreffende artikel als één van de eersten - vermoedelijk onder druk van zijn secretaresse. Jammer genoeg voor de vrouwelijke Russische bevolking, heeft de secretaresse van Poetin niet zoveel invloed. Dat ondervonden enkele leden van Pussy Riot die ondanks hun superieure intelligentie, alsnog met twee jaar strafkamp werden opgezadeld. Eén jaar strijken en één jaar dweilen, als ik me niet vergis. Sindsdien hangen de Russische straten vol spandoeken met opschrift ‘Free Pussy’. Dat trekt toch het verkeerde soort toeristen aan. Ik zou president Pussy er gerust eens zelf op willen attenderen, maar strijken kan ik al.
Aartsrivaal Amerika weet het vrouwenbrein in elk geval wél te waarderen. De
Augusta National Golf Club, één van de exclusiefste golfverenigingen van de VS, besloot om na 80 jaar voor het eerst vrouwen – vrijwillig- in hun ledenbestand op te nemen. In het VRT-journaal sprak men over één van de laatste ‘heilige huisjes’ dat omver leek te vallen. Zodra er vrouwen binnenlopen, is een huisje dus niet langer heilig. In de Grote Moskee van Brussel, op een steenworp afstand van de Reyerslaan, kunnen ze vast nog wel een extra imam gebruiken, beste Wim De Vilder. Nee, dan komen ze bij de concurrentie toch een stuk geëmancipeerder uit de hoek. Dat bewijst de deelnemerslijst van het komende, tiende seizoen van De Slimste Mens ter Wereld. Weldoener Woestijnvis deed zijn best om twee minderheden op de deelnemerslijst te krijgen: Vrouwen en Onbekende Vlamingen. Toegegeven, op papier zijn dat meerderheden. Maar op papier is niet op tv. Met 12 vrouwen op 34 kandidaten, zat er nooit méér oestrogeen in De Slimste Mens. En een juiste kadrering zou niet alleen wonderen kunnen doen voor de kijkcijfers, ook de gezondheid van de mannelijke kijkers kan erbij gebaat zijn. Uit een recente studie blijkt immers dat mannen die naar borsten staren, een langere levensverwachting hebben. (Voor alle duidelijkheid: het gaat hier om vrouwenborsten. Wijlen de boezem van Bart de Wever had geen levensverlengend effect.)
Beslist iets waar de Oekraïense protestgroep Femen toch eens over moet nadenken met die superieure hersenen van hen. Want met al dat blote tieten gezwaai, blijven hun conservatieve vijanden wél des te langer rondlopen. Nee, dan is er over de fluo badmutsen van Pussy Riot toch veel beter nagedacht. Maar dat geheel terzijde.In ieder geval draagt Woestijnvis zo niet alleen een steentje bij tot onze algemene kennis maar ook tot de vergrijzing. En zal het de kloof tussen het Vlaamse mannen- en vrouwenbrein, de komende tijd wellicht alleen maar vergroten. Ik weet nu eenmaal als geen ander dat mannen niet meer logisch kunnen denken zodra ze borsten in het vizier krijgen. Of we nu slechts onder ons getweeën zijn of in gezelschap, tijdens hinderlijke discussies leg ik mijn veel te begaafde man steevast het zwijgen op door even met mijn voorgevel te wiebelen. Als razend slim argument kan dat tellen, nietwaar. Of zoals Robin Williams al zei: “En dan realiseer je je dat God de man een penis en hersenen gaf, maar niet genoeg bloed om ze tegelijk te gebruiken”. God moet dus wel een doortrapte vrouw zijn, De Vilder. En mocht er dit jaar toch een man de finale van de Slimste Mens winnen, dan is dat wellicht omdat zijn vrouwelijke rivale ongesteld was (of belangrijker zaken aan haar hoofd had dan een televisiespelletje). Maar eigenlijk hoeft u niet tot die finale te wachten om te kunnen concluderen dat vrouwen werkelijk slimmer zijn dan mannen. Het bewijs zit hem al in de deelnemerslijst: Laurens – De Lau- Nuyens doet mee, zijn zus Astrid Bryan doet dat niet.

dinsdag 21 augustus 2012

SLOOP HAAR KLAAGMUUR!

- Fleur de Collaborateur-
Sloop haar klaagmuur!
Als het aan hen ligt, wordt het vanavond geen seks maar arme schaapjes tellen. Vrouwen hebben van klagen hun standaard communicatievorm gemaakt.  Het goede nieuws: daar valt iets aan te doen!
collaborateur: Fleur van Groningen
 

1. Lijdende  voorwerpen
Ook uw collaborateur waagde na haar humaniora een poging tot studeren. Mijn keuze viel op psychologie. Ongeveer 3 maanden hield ik dat vol. Al van in het begin stoorde ik me mateloos aan de lessen filosofie, waarin enkel vragen werden gesteld (en dromerig in de verte werd gestaard) maar nooit een concreet antwoord kwam. Zelfs de rimpels in het voorhoofd van mijn prof hadden de vorm van een vraagteken. Mijn praktische antwoorden werden niet in dank afgenomen en ik verliet de klas steevast verwarder dan voordien. Maar het absolute breekpunt kwam toen ik tijdens de lessen psychologie, mijn eigen case kreeg voorgeschoteld. We hadden ‘t één en ‘t ander bijgeleerd over Freud, Jung en nog wat beruchte zielenknijpers, en nu moesten we hun methodes toepassen op fictieve patiënten. Dus kregen we allemaal een fiche met daarop een case: een zielepiet die door ons, edelmoedige psychologen in spé,  geholpen moest worden. Op mijn kaartje stond één van de minder lollige dingen die ik ooit zelf had meegemaakt en ik blokkeerde. Terwijl de rest van de klas likkebaardend hun case begon te kraken, trachtte ik een vreemde bal in mijn keel weg te slikken. Toen stelde mijn lerares voor om mijn case voor de klas op te lossen. “De persoon die dit meemaakt, zal de rest van zijn leven aan hevige angstaanvallen lijden en nooit op eigen benen kunnen staan. Dit is uitzichtloos. Deze patiënt kunnen we helaas niet helpen.” De stem van mijn lerares echode ergens in de verte.  Als verdoofd pakte ik mijn papieren en tas, en liep ik de klas uit. De jaren daarop stampte ik zonder diploma maar geheel op eigen benen, een bloeiende carrière uit de grond. En die angsten? Die worden in stilte bevochten. ‘Zij die geen vrees kennen, kennen ook geen moed’,  prent ik mezelf op moeilijke momenten in.
Helaas zijn ontmoetingen met moedige medezusters eerder zeldzaam. Dezer dagen bevind ik mij vooral in het gezelschap van vrouwen die topfuncties bekleden. Hier en daar loop ik een rechtschapen exemplaar tegen het lijf maar om het op Bijbelse wijze uit te drukken: de rotte appels zijn beduidend dikker gezaaid. Deze vrouwen hebben misschien wel macht, status en een vette bankrekening - gelukkig zijn ze niet, laat staan dapper. Hoe gerieflijker hun levensomstandigheden, hoe dieper hun zuchten. Werkelijk iederéén heeft het in hun ogen op hen gemunt en ze doen niet anders dan klagen over kleinigheden en afgeven op andere, ogenschijnlijk meer tevreden mensen.  Al een chance is er nog botox om de afgunst van hun misnoegde gezichten te gommen. Maar niet alleen de zakenvrouwen zijn malcontent, ook de huisvrouwen klagen steen en been. Laatst vertrouwde er mij eentje toe dat ze een kuisvrouw heeft omdat ze zelf niet graag poetst - “ik doe alleen waar ik zin in heb”-  én haar hardwerkende man op zijn enige vrije dag háár werk laat overnemen. Vervolgens slaakte ze een diepe zucht. “Ik wou dat hij meer vrije dagen had zodat hij op de kinderen kon passen maar ja, dan hebben we minder geld.” Toen rolde ze met haar ogen: “Dat jij vrijwillig werkt!  Kan jouw man dat niet doen?” Het moge duidelijk zijn: de vrouw van nu is rotverwend.  Eens flink afzien, zou haar verdomme deugd doen.

2. Zagen is  liefde vragen
Het is natuurlijk een uit de hand gelopen egokwestie. Niet zelden manifesteert het mannelijk ego zich door te benadrukken hoe bevoorrecht  de eigenaar in kwestie wel is. Maar het vrouwelijk ego doet meestal exact het omgekeerde. Met andere woorden: een vrouw die in uw bijzijn zielig doet, smeekt om uw bewondering. Geschift? Zeker en vast. Daar zit immers vrouwenlogica achter: een bevoorrechte vrouw zal bij haar geslachtsgenoten enkel haat en jaloezie oogsten. Benadrukken hoe gefortuneerd ze is, is het domste wat ze kan doen in de race om aandacht. Terwijl een benadeelde vrouw steevast op sympathie mag rekenen, niet in het minst omdat ze met haar eigen miserie het zelfvertrouwen van haar ‘vriendin’ opkrikt.  De meeste vrouwen projecteren deze vrouwenwet onbewust op mannen. Vervolgens zijn ze teleurgesteld als die niet reageren zoals een vriendin zou doen, maar met concrete oplossingen in plaats van complimenten komen aandraven. Rare jongens, die wijven.    
Als men het mannenego en het vrouwenego samen gewoon hun gang laat gaan, wordt er al rap een monsterverbond gesmeed. Hij doet zijn uiterste best om te laten zien wat hij allemaal in zijn mars heeft, zij doet niet anders dan jeremiëren. Hij slooft zich steeds meer uit,  zij wordt een nog verwender nest dan ze al was. Het is duidelijk veel verstandiger om haar ego een halt toe te roepen. 
Tot mijn 26ste, verwarmde ik mijn huis met een houtkachel. Toegegeven, zelf houthakken deed ik niet. Maar elke winterochtend glinsterden de sterretjes op mijn bevroren dekens, nadat ik een nacht lang de stoof niet had kunnen aanhouden. Toen ik vervolgens verhuisde en centrale verwarming kreeg, wist ik niet wat mij overkwam. Niet om het kwartier een blok op het vuur gooien. Altijd overal behaaglijke warmte. Zelfs na enkele jaren vind ik dat nog steeds alles behalve vanzelfsprekend.  In de liefde is het niet anders. Laat uw eega regelmatig in de kou staan (zie ook tip 5).  Pas dan zal ze ten volle beseffen hoezeer ze het getroffen heeft.

3.  Zoals het klokje thuis tikt…
Begin bij de basis. Pik af en toe haar huissleutel, waardoor ze niet binnen kan en voelt hoe het is om dakloos te zijn. Parkeer haar auto ( bijvoorbeeld tijdens het boodschappen doen) stiekem een blokje verder,  zodat ze zich herinnert hoe het is om alles te voet te moeten doen. Blokkeer de gezamenlijke rekening en kredietkaarten, en bezorg haar kopzorgen met een imaginair financieel probleem. Laat de kinderen eens iets te vroeg door een kennis van school ophalen, zonder haar te verwittigen.  Programmeer een sportzender op het Vijftv-kanaal. Verstop al de chocola. Prop één van haar slipjes in de slang van haar stofzuiger, waardoor die niet meer zuigt en ze de vloer met de bezem te lijf moet  gaan. Veeg nimmer uw voeten en mors sigaretten as, chipskruimels en/of diverse biersoorten  (die u vanzelfsprekend uit verschillende glazen drinkt, die allemaal afgewassen moeten worden).  Zet niet alleen regelmatig de verwarming af maar trek af en toe ook eens het snoer van de vaatwasser en wasmachine uit –  zij zal denken dat haar apparatuur kapot is (welke vrouw checkt nu of de stekker er in zit) en in afwachting van de technicus haar taken met de hand moeten uitvoeren. Niet alleen beseft  uw vrouw hierdoor wat een luxe het is om helpende machinerie te hebben, ze krijgt het eveneens te druk om na te denken. En dàt, beste lezer, is het grootste cadeau dat u haar kunt geven.
De meeste vrouwen zijn namelijk verslaafd aan denken, meer bepaald aan het verzinnen van doemscenario’s - met alle emotionele gevolgen van dien. “Wat zullen die en die wel zeggen”, “Wat zal er wel niet gebeuren als”, etc.  Bovendien zijn ze vaak vreselijk onzeker, wat resulteert in faalangst. Faalangst is een vicieuze cirkel: je denkt dat je iets niet kunt, gaat daarom niet tot het uiterste,  met middelmatig resultaat als gevolg waardoor je denkt… dat je het niet kunt. Faalangst is vooral ook een luxeprobleem: het betekent namelijk dat je de tijd hebt om te denken dat je iets niet kunt – in plaats van het gewoon meteen te moeten doen. Neem een vrouw die tijd af, zet haar in situaties waarbij ze haar grenzen moét verleggen en haar zelfvertrouwen stijgt aanzienlijk.  Een win win situatie voor beide partijen:  een zelfverzekerde vrouw  is gelukkiger én zoekt minder bevestiging van buitenaf dus…  zet ze het niet langer op een klagen.

4. Dat heet dan gelukkig zijn
Ook een emotioneel crashdieet doet wonderen. Stop met (schijnbaar) naar uw vrouw te luisteren, zwijg in alle talen over uw eigen gevoelens en trap regelmatig ‘per ongeluk’ op haar hart. Zorg ervoor dat ze zich terug herinnert hoe het is om – zoals véél  vrouwen-  een eenzame single te zijn en bij niemand terecht te kunnen in tijden van nood. Toverformules zijn: “Geen tijd”  en de doeltreffendste/pijnlijkste: “Hier heb ik écht geen zin in.” Ontzeg haar de slachtofferrol door de daderrol te weigeren. Verwijt zij u dat u haar tekort doet, antwoord dan dat zij zelf verantwoordelijk is voor haar geluk. Of zoals de Griekse filosoof Aristoteles al wist: ‘Het geluk behoort aan hen, die aan zichzelf genoeg hebben’. Zonder vraagteken.

5. Rusland voor beginners
In artikel 4 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, is er een verbod op dwangarbeid opgenomen. Gelukkig zijn ze in Rusland net iets ruimdenkender.  Olie-arch Michail Chodorkovski  (die in 2004 de rijkste Rus en de 17de rijkste man ter wereld was)  zit wegens belastingsontduiking al  7 jaar in JaG 14/10,  een afgelegen strafkamp in de Oost-Siberische regio Tsjita, zo’n dikke 5000 kilometer ten oosten van Moskou. Ze hebben daar zelfs een Banja (Russische sauna, nvdr) dus als eerder genoemde tips niet werken, zit er niets anders op dan vrouwlief onder het mom van een ontspannend welness-tripje, op de trein naar Siberië te zetten.  Ze hoéft er niet per se in de uraniummijnen te werken – er is ook een cementfabriek waar zelfs nog een aardig zakcentje bij te verdienen valt. Blijft uw vrouw toch klagen, dan kan ze terecht in het barbaarse strafkamp Jamal-Nenets, net boven de poolcirkel. Omringd door een eindeloze vlakte van sneeuw en ijs, met af en toe een rendier, zal ze zich vol heimwee de knusse kerstmissen thuis herinneren. Als zij u via een krakerige telefoonlijn nederig smeekt om voor u een kalkoen te mogen bereiden, is uw vrouw klaar om huiswaarts te keren.


eerder verschenen in Ché





maandag 20 augustus 2012

AGONY AUNT 18/08/12


Beste Fleur,
Mijn nieuwe vlam en ik zullen binnenkort voor het eerst het bed delen. Nu merk ik dat veel mensen zich tegenwoordig down-under scheren en dat de meningen daarover nogal verdeeld zijn. Hoe kom ik er op een onopvallende manier achter wat mijn vriendin het liefste ziet?
Raymond V.
Lieve Raymond,
De één voelt zich comfortabeler in een behaaglijk pelsje, de ander ziet de eigen venusheuvel graag romantisch het maanlicht weerkaatsen.  Eigenlijk ben ik van mening dat iedereen maar voor zichzelf moet beslissen wat hij met zijn kruispluis doet. Tegen je zin ontharen of bebossen, houd je op termijn niet vol. Maar goed. Het is allemaal nog pril en jij wil gewoon heel graag scoren. Vooruit dan maar. Waarom nodig je je vlam niet eens uit voor een etentje? Stal je scheerspullen op voorhand uit in de badkamer maar trim nog niks. Laat vervolgens Het Schaamhaarboek van seksuologe Kaat Bollen  ‘onopvallend’ op de keukentafel slingeren. Toegegeven, de kans bestaat dat je vriendin gaat denken dat schaamhaar één van de geheime ingrediënten van je spaghettisaus is. Maar de kans is groter dat zij tijdens het bladeren haar mening omtrent lichaamsbeharing onmiddellijk kenbaar maakt. Vervolgens kan jij, tussen de soep en de patatten, in de badkamer stiekem even de nodige aanpassingen uitvoeren. Pas wel op met al te haastige ingrepen, je wil haar geen worst serveren. Nu ja… toch niet op die manier.

Lieve Fleur,
Ik ben nogal onzeker, vooral in gezelschap. Als iemand me een opmerking geeft, huil ik gemakkelijk. Ik kan er niets aan doen en het maakt me nog onzekerder. Daardoor huil ik nog gemakkelijker. Het is een vicieuze cirkel. Vooral in professionele omstandigheden is dat erg lastig. Heb je een tip?

Brigitte S.
Beste Brigitte,
Huilen is een manier om stress te verlichten. Maar vaak is het geen reactie op andermans daden, maar op de conclusie die jij er uit trekt. Je huilt dus eigenlijk omdat je jezelf kwetst met een pijnlijke gedachte. Alleen gaat dat zo snel, dat je er geen erg in hebt. Elke opmerking zal jij interpreteren vanuit je onzekerheid. Je pijnigt dus jezelf met zelfkritiek.  “Ik kan het niet”, “Niemand houdt van mij”, “Ik ben lelijk” en “Ik mag niet bestaan”- om er maar een paar te noemen. Zaak is om die gedachten te leren onderscheppen en er een constructieve voor in de plaats te zetten. Als je de tranen voelt prikken, experimenteer dan eens met snel iets liefs over jezelf te denken.  Hard  op je neus drukken helpt volgens sommigen ook goed, maar of dat zo professioneel overkomt tijdens een vergadering, weet ik niet. Tenzij je bij de cliniclowns gaat, natuurlijk.

Hoi Fleur,
Ik heb een gênant probleem. Mijn vriend en ik zijn al jaren dolverliefd en sinds maart ouders van een zoontje.  Alhoewel ik nooit zo gelukkig ben geweest, heb ik geen zin meer in seks. Hij  voelt zich afgewezen en dat brengt mijn relatie in gevaar. Hij blijft proberen,  ik zoek excuses. Maar ik wil niemand anders. Af en toe geef ik toe, maar ik moet me dan echt forceren.  Soms krijg ik dan wel zin, meestal wil ik gewoon dat hij snel klaar is. Wat is er mis met mij? Wij zijn nog maar 27 en ik wil niet dat mijn vriend het ergens anders gaat zoeken. Maar vooral: ik wil hem niet blijven kwetsen.
L.L.
Lieve L.,
Je bent niet de enige. In mijn omgeving hoor ik dit vaak. “Na mijn bevalling stond mijn lijf volledig in functie van de baby. Mijn man moest er af blijven. Maar na een jaar kwam de zin in seks vanzelf terug”, vertelde een vriendin mij onlangs nog. Aanvaarding lijkt mij de eerste stap. Zolang je je tegen iets verzet, kan het niet veranderen. Omdat je je dan blindstaart op één ding en niet het hele plaatje -en dus ook niet de oplossing- ziet. Aanvaard dat je tijdelijk minder zin hebt en praat er over met je vriend. Als jullie elk in stilte blijven rondlopen met frustraties en onzekerheden, wordt de afstand tussen jullie steeds groter. Dat is alles behalve bevorderlijk voor  ‘de goesting’ én jullie relatie.  Terwijl een goed gesprek voor verbondenheid zorgt en dat leid al eens tot seks…  Aanvaarden lukt makkelijker als je beseft dat er een reden is voor je ‘probleem’. In jouw geval kan de oorzaak zowel fysiek als psychisch zijn.  Laat je nakijken bij de dokter: misschien heb je een verstoorde hormoonhuishouding.  Is dat niet zo, dan zit er je mogelijks iets dwars. In geval van onbewuste gevoelens, brengt een leeg blad papier al eens soelaas. Je schrijft op wat er in je omgaat en voor je het weet komen er onverwachte dingen naar boven.  Tot slot: waarom las je niet af en toe een babyloze uitstap voor jullie tweeën in? Koppeltijd. Want je mag elkaar, tussen al die Zwitsalflesjes, niet uit het oog verliezen. 

Beste Fleur,
Ik heb jouw carrière gevolgd en zou je graag om job advies vragen. Ik ben jong en ambitieus. Mijn creatieve studies heb ik afgerond en ik ben op zoek naar werk. Alleen  verloopt dat niet zoals ik gehoopt had. Talent is niet genoeg, blijkbaar willen ze ook ervaring. Wat raad je me aan?
Jerre De Preater
Beste Jerre,
Ik pleit voor talent, doorzettingsvermogen en… empathie. Blijf volhouden: ook al krijg je geen reactie, het zorgt ervoor dat je niet vergeten wordt. Vraag in geval van afwijzing naar feedback en haal daaruit wat je kunt gebruiken. Wees niet te bang en probeer mensen niet te idealiseren. Het is niet omdat ze al langer meedraaien, dat ze altijd gelijk hebben. Blijf trouw aan jezelf: authenticiteit spreekt aan.   Ben je er uit wat je zelf wil, verplaats je dan ook in een ander. Bedenk niet alleen wat een bedrijf jou kan bieden, zoek ook uit wat jij voor hen kunt betekenen. Verdiep je in de behoeftes van dit moment. Denk vooruit en wees origineel. Als jij bovenop je talent ook inzicht kunt bieden, ben je een waardevolle aanwinst. Maar probeer tijdens je zoektocht vooral nog even te genieten van je vrije tijd in plaats van je er aan te storen. “Als je geen tijd meer hebt voor jezelf en nooit meer uit vissen kunt gaan, dan heb je succes”,  klaagde Johnny Cash, toen hij het zelfs te druk kreeg voor neuspeuteren.


eerder verschenen in Het Nieuwsblad

maandag 13 augustus 2012

AGONY AUNT 11/08/12


Schrijfster en cartooniste Fleur van Groningen, geeft wekelijks advies met een knipoog.
Ook een vraag? Mail naar
fleur.van.groningen@nieuwsblad.be



Hey Fleur,
Vijf jaar geleden leerde ik een meisje kennen en was op slag verliefd. Zij had toen een relatie. Inmiddels heeft ze een andere vriend en een kindje. We zijn vrienden geworden. Maar ik ben nog steeds verliefd op haar. Wat doe ik?
Jeroen B.

Ook verliefd worden op een onbereikbare medemens, valt onder bindingsangst. Het blijft bij veilig fantaseren zonder dat je iets in daden moet omzetten-  masturberen niet meegerekend. Je zou kunnen beweren dat  je geen bindingsangst hebt  omdat jij wél wil maar zij niet. Maar dat jij al 5 jaar genoegen neemt met iemand die jou niet wil, is juist het bewijs. Vermoedelijk ben je onbewust bang om iemand héél dichtbij te laten. Dat heeft te maken met te veel zelfkritiek. Iemand die met jou samenleeft, ontdekt al  jouw geheimpjes en mindere kantjes -die je voor een gewone vriend kunt verbergen- en zou die zelfkritiek kunnen bevestigen. En niets doet meer pijn dan kritiek van een geliefde. Z
elfacceptatie is de enige oplossing voor je bindingsangst. Is dat te hoog gegrepen?  Word dan verliefd op een idool. Wat denk je van Betty? Die heeft het dezer dagen veel te warm in haar nieuwe clip, te zien op youtube. Dat wordt stomend gezellig, met de laptop in bed!
PS:
K
om op, gun jezelf gewoon iemand die jou helemaal ziet zitten.
Hallo Fleur,
Ik krijg regelmatig nare opmerkingen van mijn partner en we hebben daar altijd discussies over. Hij vindt dat ik dat moet kunnen relativeren. Maar als je alles relativeert, ontstaat er dan op den duur geen gewetenloosheid? Dat zie ik toch om mij heen gebeuren.
Yolande V.

Niemand heeft dezelfde standaarden. Van zodra je met mensen moet samenleven – of dat nu op het werk is, in een relatie of een gemeenschap- word je daarmee geconfronteerd. Als niemand rekening met elkaar houdt, loopt het in de soep. Anders zouden er ook geen verkeersregels of wetten nodig zijn. Telkens jouw partner je kwetst en jij dat aangeeft, confronteer je hem met jouw grenzen. Dat is een goede zaak. Doe je dat niet, dan geraak je op termijn gefrustreerd en ongelukkig. Dat zou toch niet zijn doel mogen zijn. Je partner kan beter zijn verantwoordelijkheid nemen in plaats van die volledig op jou af te schuiven. Misschien dien jij inderdaad wat te leren relativeren, maar alleen als hij leert om diplomatischer en empatischer uit de hoek te komen. Zo brengen jullie elkaar iets bij en dat is constructief. Lukt hem dat niet, dan stel ik je partner een carrière als ambtenaar voor.

Lieve Fleur,
Vrienden van ons zijn onlangs gescheiden. ‘s Zomers houden wij al eens graag een bbq voor al onze vrienden. Maar wie moet ik uitnodigen, haar of hem? Ik kan ze toch niet allebei vragen? Stel dat ze ruzie gaan maken. Zal ik dan maar geen van beiden uitnodigen?
Marjolein D.

Ik hoor dit wel vaker: gescheiden koppels verliezen veel vrienden, juist vanwege dit soort situaties. Fijn dat je weigert om partij te kiezen want wat er tussen 2 mensen gebeurt, is iets tussen hen. Ik kan me voorstellen dat je vrienden na hun breuk liever niet ook nog eens paria’s willen worden in hun vertrouwde vriendenkring. Waarom noem je de dingen niet gewoon bij naam? Mail hen allebei, en vraag wat zij zelf de beste oplossing vinden. Zo sluit je hen niet buiten. Loopt het de avond zelf toch wat uit de hand? Dan is dat ook maar zo. We zijn allemaal mensen en zouden beter  wat begripvoller en vergevingsgezinder worden, in plaats van emotionele kwetsbaarheid tot het laatste taboe te herleiden. Offert één van de twee zich op om niet te komen? Spreek dan op een ander moment met die persoon af. Als alles plots verandert,  is het fijn als vriendschappen wél hetzelfde blijven.

Hallo Fleur,
Een tijdje geleden heb ik via mijn zus een hele toffe madame leren kennen. Ik voel iets voor haar. Maar ze is afhoudend. Soms ziet ze me staan, soms niet. Als we samen met mijn zus zitten te kletsen en ik over andere meisjes praat, hoor ik jaloezie in haar stem. Vervolgens lacht ze dat weg. Wat moet ik doen?
Pieter-Jan W.

Twee mogelijkheden. Ofwel is ze echt jaloers en moet ze moed verzamelen. Ofwel projecteer jij je eigen gevoelens op haar, en beeld je je in dat ze jaloers is omdat je de afwijzing niet kunt verdragen.  In beiden gevallen sta je vrij machteloos: je kunt haar nu eenmaal niet dwingen. En hoe graag jij haar ook wil, de voorwaarde voor een fijne relatie is dat zij jou minstens even graag wil. Je kunt wachten tot ze toenadering zoekt, maar misschien gebeurt dat niet. Het enige wat je kan doen is haar vertellen over je gevoelens. Dan weet je meteen waar je staat. Houd wel rekening met een mogelijke afwijzing. Dat zou niks zeggen over jou als persoon, maar enkel betekenen dat jullie nu niet bij elkaar passen. Neem dan een voorbeeld aan Guy Van Sande. Die diept na elke mislukte liefde wel ergens van achter een haag of uit een kuil, de nieuwe vrouw van zijn leven op. En wat Guy kan, kan jij ook. Maar laat hem dat vooral nooit weten.


eerder verschenen in Het Nieuwsblad

maandag 6 augustus 2012

Bitch & Bambi

Nu donderdag om 21u25 zendt de VPRO ‘Tussen Bitch en Bambi’ uit, een documentaire door Bram Van Splunteren. Van Splunteren putte inspiratie uit één van mijn maandelijkse columns voor Ché en kwam me filmen in mijn kluizenaarshut.

Van Splunteren in Humo: «Fleur van Groningen is een belangrijke inspiratie geweest voor de documentaire. Eén van haar columns draagt de titel
‘De vrolijke vrijgezellin smacht naar u', en daarin haalt ze het beeld van de happy single compleet onderuit. Volgens haar smachten alle vrouwen naar een man, alleen mogen ze daar in onze maatschappij niet voor uitkomen: de algemene opvatting is dat er niks ergers bestaat dan een wanhopige vrouw. Ik heb haar geïnterviewd, en ze vertelde me dat ze zelf ook lange tijd een smachtende single is geweest, en zich dan maar op haar werk heeft gestort. Waardoor ze ­ haar eigen woorden ­ ongewild steeds meer `een soort man' werd: ze regelde al haar eigen zaakjes zelf en kwam steeds minder aan haar zorgende, vrouwelijke kant toe. Toen we die stelling voorlegden aan de andere vrouwen uit de documentaire, herkenden die zich er allemaal in. En het is een neerwaartse spiraal: hoe langer je geen leuke man tegenkomt, hoe meer je je op het werk gaat storten, en hoe harder en minder aantrekkelijk je wordt voor mannen.»

Een voorproefje:
http://www.nederland3.nl/programma/3doc-tussen-bitch-en-bambi

Geen idee hoe het eindresultaat eruit zal zien. Laat ons hopen dat het in elk geval niet zo op de traanspieren werkt als Disney’s Bambi.

AGONY AUNT 05/08/12

Schrijfster en cartooniste Fleur van Groningen, geeft wekelijks advies met een knipoog.
Ook een vraag? Mail naar
fleur.van.groningen@nieuwsblad.be


Beste Fleur,
‘Net zoals in de dierenwereld zullen verschillen ook bij de mens erg uit elkaar lopen. Sommige zijn zonder moeite monogaam, voor anderen is dit niet weggelegd’, beweert Dirk Draulans. Hoe moet een mens die problemen heeft met monogamie zich opstellen? Moet hij er zich aan trachten te houden zoals de 'beschaafde' maatschappij dat ons voorhoudt of niet? Wij mannen, worstelen hiermee.
Theo S.

Lieve Theo,
Een mens ervaart geluk wanneer hij trouw is aan zichzelf. Als jij niet gemaakt bent voor monogamie, waarom zou je jezelf dan forceren? Wél dien je open kaart te spelen met je partner(s). Kan zij dit niet aan, dan heeft ze het recht om zonder jou verder te gaan. Anderzijds kan je je afvragen waarom je zo worstelt met monogamie. Wij mensen zijn niet alleen beesten met voortplantingsdrang, we zijn ook de som van onze ervaringen en gevoelens. Vreemdgaan wordt vaak veroorzaakt door een relatie waarin je niet voldoende jezelf kunt zijn. Doordat je gedwongen wordt tot ontrouw aan jezelf, word je ontrouw aan je partner. Je gaat de spanning, bevestiging, ruimte om jezelf te kunnen zijn of zelfs liefde,  elders zoeken.  Een loopse teef zoekt geen bevestiging of spanning op bij een hitsige reu, dus daar houdt de vergelijking met de dierenwereld meteen op. Behalve dan wat Dirk Draulans betreft. De gelijkenissen tussen hem en de Javaanse Langoer, zijn té treffend.

Lieve Fleur,
Sinds enkele maanden heb ik een nieuwe vriend. We hebben het fijn maar hij gedraagt zich zo voorzichtig in bed. Gisteren merkte hij op dat ik te ruw was. Nog nooit heeft een man mij die kritiek gegeven! Ze zeggen altijd dat ik zo goed ben in bed! Ik voel me nu erg onzeker en durf niet meer te vrijen.
Katrien D., Riemst
Lieve Katrien,
Bekijk het positief: jouw lief kan over seks praten en met zo’n man, kom je tenminste ergens  - letterlijk en figuurlijk.  Bovendien is er toch niks fijners  dan,  in plaats van je oude vertrouwde trukendoos boven te halen,  je te verdiepen in de verlangens en het lijf van je geliefde?  Die zoektocht is een traktatie. Eentje om te koesteren, want op een dag weet je het meeste wel, naar ’t schijnt. Mijn ervaring is dat naar gelang je elkaars seksuele identiteit beter leert kennen,  er een gezamenlijke seksuele identiteit  ontstaat, die blijft evolueren. Zet je dus over die onzekerheid heen en stel je open voor nieuwe ervaringen. Er is nog zo veel om te ontdekken en om vreselijk zelfzeker door te worden! Wordt het toch niks tussen de lakens? Dan vind je vast troost in ‘
Het succes van slechte seks’ door ervaringsdeskundige Dirk Draulans.

Beste Fleur,
Ik word al meer dan 30 jaar afgewezen. Het ligt niet aan een gebrek aan zelfkennis, al ben je daar nooit mee klaar. Ik ontmoet veel vrouwen. Sommige tonen interesse maar dat duurt nooit lang. Sommige adoreren mij, maar puur platonisch. De meesten zijn onverschillig.  Een kleine minderheid staat extreem negatief tegenover mij.  Ik loop namelijk nogal in de kijker. Door omstandigheden ben ik een bekende volksfiguur geworden. Zelfhulpboeken leveren geen oplossing. Aan botsende karakters kan het niet liggen, ik ben al zo'n grote toegever.
Peter C., Kortrijk
Lieve Peter,
Er bestaat een theorie dat alle personages in een droom, aspecten van jezelf vertegenwoordigen. In het echte leven gebeurt dat ook een beetje: mensen spiegelen je blinde vlekken, waarvan je je anders niet bewust zou worden. Het is goed mogelijk dat jij jezelf, op onbewust niveau, afwijst. Misschien ligt de oorzaak in je kindertijd: kritische ouders of juist te veel aandacht waardoor je voortdurend denkt je te moeten bewijzen. Mensen die zichzelf  afwijzen, gaan steevast op zoek naar de goedkeuring van anderen. Via podia, uiterlijk, status en door te behagen. Daar valt toegeeflijk gedrag ook onder. Misschien kan jij je eigen bevestiging opzoeken, en de mening van anderen loslaten. Het is een cliché, maar als jij jezelf graag ziet, wordt ook dat gespiegeld. Dan komt de juiste vrouw vanzelf op je af. Vergeet niet: een relatie is een aaneenschakeling van confrontaties. Als je jezelf niet graag ziet, kan dat behoorlijk akelig worden.


Dag Fleur,
Ik kon altijd heel goed overweg met de zus van mijn vriendin. Na de scheiding van mijn schoonzus, ben ik een handje gaan toesteken bij haar verbouwingen  en tuinonderhoud. Daardoor zijn we op vriendschappelijk vlak steeds meer naar elkaar gegroeid. Maar onlangs ging ze met me mee naar het voetbal en kuste me. Ik heb haar duidelijk gemaakt dat dat niet kon en we zijn het voorval vergeten. Maar nu begin ik toch iets voor haar te voelen. Hoe ga ik hiermee om?
Mike D.

Lieve Mike,
Ik neem aan dat je je relatie niet op het spel wil zetten, anders had je dat al wel gedaan. Om met je gevoelens om te kunnen, kan je ze best grondig onderzoeken.  Ze vertellen je namelijk iets over jezelf en de kans is groot dat als je die boodschap ontcijferd heb, de verliefdheid vanzelf verdwijnt. Wat raakt je : de persoonlijkheid van jouw schoonzus of eerder het gevoel dat ze jou geeft?  Misschien ben jij al een hele tijd samen met je vriendin en voel je je niet meer zo begeerd. Dan kan zo’n kus je plots terug tot superheld bombarderen. Maar dat betekent nog niet dat jij en je schoonzus voor elkaar gemaakt zijn. Eerder dat jij iets te kort komt, waardoor je zelfvertrouwen slinkt.  Het is belangrijk dat jij jezelf weer spannend gaat vinden, zonder de hulp van de lippen van je schoonzus. Misschien door een nieuwe uitdaging op professioneel vlak?  Of waarom ga je niet eens op een survival vakantie?  Binnen de kortste keren voel jij je terug een echte vent en ondertussen mist je vriendin je zo vreselijk, dat ze je bij thuiskomst een zoen geeft die nog veel dieper in je ziel brandt.   Ondertussen krijgt schoonzuslief de tijd om te bedenken dat het misschien toch niet zo netjes is om de man van haar zus te versieren. Ik zou zeggen: huur vlak voor je vertrek nog snel een gespierde twintiger met groene vingers voor haar in. Bij nader inzien: laat die groene vingers maar. Halfnaakt met een snoeischaar een rozenperk kunnen poseren, is de enige vereiste.
eerder verschenen in Het Nieuwsblad