maandag 22 augustus 2011

Fleur de Collaborateur
DE BENDE VAN DE LULLIEFHEBSTERS
Wat u ook moge denken, wij vrouwen zijn niet allemaal hetzelfde. Het zwakke geslacht valt uiteen in verschillende categorieën. Met enige trots kan ik u meedelen dat ik deel uitmaak van de Bende van de Lulliefhebsters. Wij zijn met velen en goed verspreid. U vindt ons in dorpen en steden, bossen en supermarkten, kantoren en cafés. Nee, we zijn niet herkenbaar aan een ring of tattoo maar als u één van ons treft, zult u het geweten hebben. En als u er eentje hebt gestrikt, wilt u haar vast niet meer kwijt.

Fleur van Groningen

1. Geef ons heden onze dagelijkse lul
Penisnijd is een smerig woord, verzonnen door jaloerse, petieterig geschapen carrièremannetjes in veel te dikke BMW’s. Wij, lulliefhebsters, verafgoden de penis maar zouden hem nooit aan ons eigen lijf willen zien groeien. Wat niet uitsluit dat andermans goedgeschapen piemel soms ook ónze piemel wordt. Dat werkt namelijk zo: wanneer wij een relatie met een man aanknopen, hechten wij ons tevens emotioneel aan zijn geslacht. Elke lul heeft zijn eigen uiterlijk en karakter. Het is dus alsof wij een extra gast aan tafel krijgen. Niet voor niets noemt u uw kleine vriend, uw kleine vriend: u bent overal en altijd in goed gezelschap. Als wij een man leren kennen, moeten wij eveneens zijn beste maatje leren kennen. Soms zijn er grote verschillen tussen man en maatje: introverte heerschappen bijvoorbeeld, beschikken al eens over een uitzonderlijk expressief, extrovert exemplaar. (Het omgekeerde bestaat helaas ook.) Dat soort contrasten vergen enige aanpassing van de vrouw. Gelukkig zijn wij, lulliefhebsters, bijzonder flexibel.

2. Wees gegroet
Persoonlijk herinner ik mij nog elke penis die ik ooit te zien kreeg. Nu moet ik eerlijk toegeven dat dat er ook niet zo veel waren, anders was ik er wellicht een paar vergeten. Maar over het algemeen herinnert een lulliefhebster zich zowat elke lid dat ooit haar pad kruiste.
Jaren geleden had ik een relatie met een penis in onweerstaanbare knuppelvorm. Ik had groot ontzag voor hem en onze band was hecht. Hij begroette mij telkens met een jubelsprong en al gauw konden wij niet meer zonder elkaar. Tijdens het televisiekijken lag hij knus in mijn hand, op feestjes knikte hij me vriendelijk toe of aaide ik hem liefdevol over de bol, dag en nacht liet hij mij huilen van geluk. Het was een mooie tijd. Op een dag kocht ik, uit pure sentimentaliteit, op een rommelmarkt zelfs een koekenpan met knuppelvormige steel. Toen het een jaar later uitraakte omdat hij en de juf van zijn zoontje het oudercontact vrij letterlijk begonnen te nemen, kreeg ik nog zeker tweeënhalf jaar lang een krop in de keel tijdens het bakken van aardappels.
Maar wat volwassen worden met speeltuinen doet, doet het verdwijnen van liefde met penissen. Enkele jaren na datum verscheen de knuppellul terug in mijn leven: in een vlaag van nostalgeil stond hij op een zwoele meiavond voor mijn deur, klaar om de schade in te halen. Ach, het was niet meer hetzelfde. In mijn herinnering zag hij eruit als de mythische stormram van een vervaarlijke Viking, steeds omringt door een wolkje mysterieuze mist, klaar om mij te doorboren. Nu zag ik iets dat eerder op de barbecue leek thuis te horen. Liefde is de beste saus. Dus, beste man, maakt u zich geen zorgen over uw formaat. Wij, lulliefhebsters, doen er vanzelf een schepje bovenop, als u ons hàrt maar doet zingen.

3. Maar verlos ons van het kwade
Er zijn enkele kenmerken waaraan u een potentiële lulliefhebster kunt herkennen. Meestal heeft zij een orale fixatie: ze drinkt graag omdat ze houdt van het gevoel van troebel appelsap op haar tong; ze knabbelt op haar pen; steekt al eens een vinger in de mond tijdens het nadenken. Een ware lulliefhebster vindt pijpen het hoogste genot. Een raslulliefhebster krijgt zelfs tandpijn van de goesting als ze een penis in haar mond zou willen nemen maar dat wegens omstandigheden (nog) niet kan. Dat laatste valt biologisch perfect te verklaren: het heeft met gevoeligheid te maken, tanden zitten tjokvol zenuwen. Wees gerust, zij zal evenwel nooit haar tanden in uw kroonjuwelen zetten. Daarvoor heeft de liefhebster te veel respect en inlevingsvermogen, en bovendien wil zij haar kans op een mogelijke herhaling van de feiten niet verspelen. Daar tegenover staat wel dat u uw wormvormig aanhangsel goed dient te verzorgen.
a. Wij lusten geen coronakaas (als u dacht dat Corona slechts een biermerk was, dan hebt u het mis. De rand van uw eikel, de kroon van uw godsgeschenk, kreeg deze naam al veel eerder mee) en hebben gevoelige neuzen.
b. Vlak buiten mijn dorp staat een reusachtige stier in een grazig weitje. De godganse dag kietelen de lange grashalmen zijn indrukwekkende ballen. Het beeld van de overvloed. Waarmee ik maar wil zeggen dat u uw schaamhaar niet mag scheren –toch niet als u een lulliefhebster aan uw haak wilt slaan. Alleen gladde grietjes vallen op gladde mannekes. Lulliefhebsters zijn Echte Vrouwen en verkiezen dan ook Echte Mannen. Daar hoort haar op te staan. Toegegeven, enorme oerwouden vinden we minder lollig omdat we dan te veel werk hebben om bij ons doel te geraken. Maar onthoud: als we kale ballen willen zien, gaan we wel biljarten.
c. Zorg dat u geen enge ziektes hebt. Pijpen met condoom is als likken aan een pakje charcuterie. Persoonlijk ben ik vegetariër maar in de Colruyt loop ik regelmatig voorbij de in cellofaan verpakte rosbief, en zelfs al was ik een geboren vleeseetster, dan nog kwam dat spul er bij mij niet in. Van veel seksueel overdraagbare ziektes merken mannen trouwens niet dat ze drager zijn, dus roep niet te snel: ‘ik ben gezond’ maar laat gewoon regelmatig uw bloed trekken. Anders blijft u gedoemd om eenzaam aan uzelf te trekken.

4. Uw rijk kome
Ook beffen is een walgelijk woord. Het doet mij denken aan bevers en ‘effe’.  Dat enkele seniele lieden in Amerika gezamenlijk hebben besloten om onze edele Flamoes met de term [bie-ver] aan te spreken, stemt mij intens verdrietig. En dat de orale traktatie dan ook nog effe snel moeten gebeuren, maakt mijn humeur er niet beter op. Nee, laten we het op het woord ‘likken’ houden. Niet dat ik daar nu zo verschrikkelijk blij van word maar het brengt mij tenminste niet aan het huilen. Bon. Vrouwen die zuigen willen gelikt worden. Dat hoeft niet per se even vaak, aangezien lulliefhebsters de neiging hebben om de piemel van hun geliefde wel heel dikwijls ter mond of hand te nemen. Maar eenrichtingsverkeer zal elke liefhebster na enige tijd de strot uitkomen en u raadt het al: dan is er in die strot geen plaats meer voor uw fluit. Let wel: het standje 69 is voor eerder genoemde bendeleden geen optie. Als zij uw penis in hun mond nemen, vergt dit al hun concentratie en merken zij nauwelijks iets van wat u in hun zuidelijke regionen uitvoert. Uw gelik zal eerder als hinderlijk worden ervaren omdat het hun pijpplezier verstoort.  Doe het daarom om de beurt, zo duurt de vrijpartij ook meteen een stuk langer en hebt u weer iets om over op te scheppen bij uw vrienden.
Liktips zult u van mij niet krijgen. Elke vrouw is anders en geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om een vrouw te likken. Dus zult u zelf op onderzoek moeten gaan. Vooruit dan, één kleine tip: werkelijk iedere vrouw heeft een clitoris en die moet u nu toch onderhand wel weten te vinden. Wat lam in het wilde weg likken en dan wonderen verwachten, kan op uw 38ste echt niet meer. Anderzijds hoeft u ook niet onmiddellijk te bewijzen dat u weet waar onze aanknop zit. Ik las ooit dat mannen graag willen dat vrouwen meteen op hun doel afgaan en hen bij hun pietje grijpen. Mogelijk. Maar projecteer die behoefte alstublieft niet op ons. Wij vinden niets heerlijker dan dat u eerst nog wat rond de pot draait, als u uiteindelijk maar bij de kern van de zaak uitkomt.

5. Gezegend zijn wij boven alle vrouwen
Het is niet omdat wij lulliefhebsters zijn, dat wij werkelijk iedere lul liefhebben. De meeste liefhebsters zijn uiterst trouwe wezens: wij binden ons aan één goddelijk exemplaar tegelijk en slijten het liefst de rest van ons leven in volledige toewijding aan dat lid. Tenzij hij en zijn eigenaar iets mispeuteren.
Verwacht ook niet dat wij, ondanks acute tandpijn (het kan een rotte kies zijn) of vochtig glinsterende lippen (misschien gewoon banale lipgloss), altijd zin hebben. Soms hebben ook wij dat niet. Dan komt dat een uur later vast wel goed. Respecteer ons op die momenten, of wij gaan op zoek naar een iets geduldigere afgod. Even moeten wachten kan trouwens erg opwindend zijn.
Tot slot is het ook niet zo dat omdat sommigen onder ons onthullen dat ze lid zijn van de Bende van de Lulliefhebsters (of daar zelfs artikels over schrijven), ze verkracht willen worden in een donker steegje. Lulliefhebsters maken uw leven een stuk prettiger en dienen daarom op handen gedragen te worden. Maar houd uw handen dan ook op het juiste moment thuis.


eerder verschenen in Ché